Laatst had ik evaluatie met een coachee, wat een vast onderdeel is in een wandelcoachtraject met mij. Naast de gebruikelijke vragen over wat het traject had opgeleverd, vroeg ik wat ze fijn vond en wat er minder prettig was aan het wandelcoachen.

Bij die laatste vraag zei ze dat ze het langzame tempo van de wandelingen best irritant vond. Ze was gewend om door te stappen, tempo te maken en geen tijd te verspillen. Dat was ze haar hele leven al gewend, en nu moest ze een tempo aanhouden die niet bij haar paste. 

Ik zie dit bij meer vrouwen die ik coach. Hun wandeltempo ligt hoog zelfs als ze voor hun ontspanning gaan wandelen. 5 a 6 km per uur is het gemiddelde wandeltempo van een volwassene las ik laatst. Ik denk dat we die afstand zeker halen als ik het tempo van de meeste van mijn coachees zou aanhouden.

Bij wandelcoaching loop ik als coach bewust een tempootje lager. Door langzamer te lopen en dus te vertragen, kan je lichaam gaan ontspannen en ga je dat ook voelen. En dat ontspannen gaan voelen is iets wat nagenoeg iedereen die ik begeleid op zijn verlanglijstje heeft staan.

De coachee die het eerst irritant vond had al snel door dat de lagere wandelsnelheid haar ook iets bracht. Ze had meer oog voor de mooie natuur om haar heen en merkte dat ze sneller uit haar hoofd was. ‘Dat langzamer wandelen is niet mijn standaard geworden hoor ‘zei ze. En dat hoeft natuurlijk ook niet. Wel kiest ze er soms bewust voor om minder snel te lopen, bijvoorbeeld als ze zich meer relaxed wil voelen. 

Loop jij bewust wel eens iets langzamer? En levert je dat ook iets op?

Dit artikel is geschreven door Roswitha Mans, gediplomeerd Wandelcoach voor vrouwelijke professionals.